Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
środa, 18 listopada 2026 15:43

Zmarł Dariusz Lemańczyk - lider kapeli Mysomtacy

Podziel się
Oceń

Z przykrością informujemy, że w wieku 52 lat odszedł do domu Pana, Dariusz Lemańczyk - społecznik (m. in. były działacz Iskry Krajenka) i muzyk (lider kapeli Mysomtacy). Wkrótce podamy więcej szczegółów na temat uroczystości pogrzebowych. Rodzinie zmarłego składamy wyrazy współczucia. W związku ze śmiercią Darka przypominamy archiwalny wywiad, który w 2000 roku ukazał się na stronie Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi.
Źródło: Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi , Informacja własna
Zmarł Dariusz Lemańczyk - lider kapeli Mysomtacy

Źródło: Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi, Dariusz Lemańczyk FB

Bo My som tacy jacy som

Rozmowa z p. Dariuszem Lemańczykiem pseudo „Lemon”, liderem kapeli podwórkowej Mysomtacy w Krajence.

Skąd Panowie do Nas przyjechali?

Przyjechaliśmy z północnej Wielkopolski z powiatu złotowskiego, a pochodzimy z Krajenki, z takiej małej, pięknej, czterotysięcznej miejscowości i… mamy kapelę Mysomtacy.

Od kiedy Panowie istnieją?

Gramy już 25 lat, w tym roku – 18 lipca – obchodzimy jubileusz 25-lecia działalności kapeli.

Czy kapela działa przy KGW?

Działamy przy Krajeńskim Ośrodku Kultury. Współpracujemy ze Stowarzyszeniem Lokalna Grupa Działania Krajna Złotowska jako kapela podwórkowa gramy w różnych okolicznościach i w różnych miejscowościach. Po prostu tam gdzie nas zapraszają tam jedziemy. Jeśli chodzi o KGW to jeździmy z kołem na różnego rodzaju wydarzenia, śpiewamy i współpracujemy.

Mysomtacy, skąd pomysł na taką oryginalną nazwę?

Nie wiem jakoś tak samo wyszło, po prostu oni są tacy, to dlaczego my nie możemy być tacy.

Skąd się bierze pomysł na repertuar?

Mamy część swoich utworów, a część czerpiemy z dobroci innych kapel. Jeździmy po różnych przeglądach, gdzie grają inne kapele i współpracujemy między sobą. Mówimy: słuchajcie macie fajny utwór, czy możemy go zagrać gdzieś tam w Polsce. I oni się zgadzają, bo czemu nie. Na takiej zasadzie to działa.

Jakie Panowie oceniają „Dzień Kobiet na Ludowo”?

Bardzo dobrze. Wczoraj jak graliśmy ludzie się bawili. Wspaniałe przysmaki regionalne przyciągają, bo przecież na co dzień takich rzeczy się nie je. Ludzie gonią za pracą, mają mnóstwo obowiązków, a taki dzień z kulturą ludową daje możliwość poznania jej i delektowania się nią. Bo my powinniśmy sięgać do tradycji.

Próbujecie się dostosować do każdej grupy odbiorców?

Tak, jak najbardziej. Przykładowo w naszym zespole gra chłopak, który ma 30 lat i lubi to co robi. Najważniejsze jest to aby widzowie byli zadowoleni. Oczywiście każdy z nas lubi też inny rodzaj muzyki. Ja lubię słuchać Gun’s Roses czy AC/DC. Jest społeczeństwo, które kocha ciężki rock, ale też tacy, którzy lubią kapele ludowe. I to jest fajne. My mamy zróżnicowany repertuar, często są to piosenki, które zna cała Polska np. Szła dzieweczka do laseczka. Próbujemy dostosować się do sytuacji, co zależy od rodzaju imprezy. Nasi widzowie nie oczekują tylko grania i śpiewania, ale również, że rozbawimy ich żartami sytuacyjnymi, a takich w repretuarze mamy sporo. Scenariusz pisze samo życie.

A z ilu osób składa się zespół?

Teraz jest nas czterech . Przez ostatnie 25 lat wiele osób się przewinęło. Obecnie mamy w składzie Pana, który w 2000 r. przyjechał do nas z Kazachstanu i gra na akordeonie. Jak gramy Biełyje rozy to on śpiewa w oryginale. Ale ogólnie wszyscy śpiewamy. Drugi kolega jest sołtysem, gra na gitarze basowej.

Ale Pan cały czas trwa na posterunku, jako lider?

Od samego początku. Nie czuję się liderem, każdy ma swoje zadanie. My są po prostu tacy. Uzupełniamy się. Niektórzy grają już u świętego Piotra. Każdy z nas ma jakieś problemy. Ale się spotykamy, bo chcemy, raz w tygodniu robimy próby. To praca i przyjemność zarazem. To po prostu trzeba kochać. Bo jak ktoś tego nie kocha, jak się tego nie lubi, to nic z tego grania nie wyjdzie. Trzeba kochać muzykę, kochać odbiorcę i to co się robi.

Mam nadzieję, że jeszcze niejednokrotnie Panowie nas odwiedzą

Jeśli nas zaprosicie to my z przyjemnością przyjedziemy

My też mamy taką nadzieję, tym bardziej, że Instytut planuje wiele imprez promujących kulturę ludową. Życzymy sukcesów i zapraszamy na kolejne wydarzenia.

(2020)

 

źródło: Bo My som tacy jacy som – Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi (nikidw.edu.pl) Redakcja 77400.pl dziękuje za udostępnienie tekstu wywiadu


Napisz komentarz

Komentarze

Temperatura: 9°C Miasto: Złotów

Ciśnienie: 980 hPa
Wiatr: 15 km/h

Reklama Marcin Porzucek - Poseł na Sejm RP
KOMENTARZE
Autor komentarza: Kamil Treść komentarza: A zasmarkana męska chustka do nosa podoba Ci się? Data dodania komentarza: 18.11.2026, 11:45 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Kamil Treść komentarza: To idź pooglądaj psie kupy na osiedlu. tam zetkniesz się ze "sztuką" w sposób dosłowny! Data dodania komentarza: 18.11.2026, 11:43 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Kamil Treść komentarza: Teraz przestaję się dziwić, że ten młody bandzior tak postąpił. Widać, że w tej rodzinie coś nie stykało. Synek morderca bez sumienia, córka "tworzy" jakieś zwichnięte obrazy. Obrzydliwość. Data dodania komentarza: 18.11.2026, 11:40 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Warto się zapoznać Treść komentarza: Karol Nawrocki uzyskał doktorat z nauk humanistycznych na Uniwersytecie Gdańskim. Tematem jego rozprawy był „Opór społeczny wobec władzy komunistycznej w województwie elbląskim w latach 1976–1989”. Ukończył również prestiżowe studia podyplomowe International MBA in Strategy na Politechnice Gdańskiej. To nie jest człowiek z przypadku — to historyk, badacz, intelektualista z dorobkiem. Jest autorem i współautorem licznych publikacji książkowych oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych. W kraju znany był także jako ekspert programów historycznych TVP3 Gdańsk – „W świetle prawdy” oraz „Wojna i Pamięć”. Dla wielu — głos merytoryczny w czasach, gdy prawda historyczna coraz częściej bywa podporządkowywana politycznej poprawności. Podczas procedury sprawdzającej otrzymał dostęp do informacji niejawnych najwyższego stopnia — ściśle tajnych. Taka decyzja nie zapada z przypadku. Oznacza, że jego życiorys, kontakty, postawa i wiarygodność zostały sprawdzone w sposób znacznie dokładniejszy niż większość Polaków może sobie wyobrazić. Sejm wybrał go na prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, a Senat ten wybór zatwierdził. Ale Karol Nawrocki to nie tylko naukowiec zatopiony w archiwach. W 2004 roku, w barwach RKS Stoczniowiec, wywalczył pierwsze miejsce w strefowym turnieju pięściarskim o Puchar Polski dla juniorów w wadze 91 kg. Później był kapitanem drużyny piłkarskiej Ex Siedlce Gdańsk. Dyscyplina, hart ducha, charakter – to nie są dla niego puste słowa. Zajmował się także resocjalizacją osób skazanych, prowadząc zajęcia w zakładach karnych. Był członkiem Rady Dyplomacji Historycznej przy Ministrze Spraw Zagranicznych, a także uczestnikiem prestiżowego programu Departamentu Stanu USA – International Visitor Leadership Program (IVLP). Współtworzył międzynarodowy projekt wystawienniczy „Fighting and Suffering”, który w ponad 160 miejscach na świecie przypominał prawdę o Polsce i losie Polaków podczas II wojny światowej. Dzięki takim działaniom coraz trudniej jest dziś światu powtarzać kłamliwe sformułowania o „polskich obozach śmierci”. I tu dotykamy sedna. Te wybory – jakkolwiek by je formalnie nazwać – był zwykłą rywalizacją polityczną. To zderzenie dwóch wizji Polski. Dwóch światów. Jednego, który chce pamięci, prawdy, godności i niepodległości. I drugiego, który od lat próbuje zamazać przeszłość, rozmyć odpowiedzialność i zastąpić tożsamość narodu bezkształtną masą. To nie jest gra. To jest wojna o pamięć, o suwerenność, o przyszłość kolejnych pokoleń. Na taką wojnę może pójść tylko człowiek silny. Człowiek, który się nie cofnie. Który się nie przejęzyczy. Który nie będzie się tłumaczył Niemcom, Brukseli ani żadnej innej stolicy z tego, kim jest i skąd pochodzi. Karol Nawrocki właśnie takim człowiekiem jest. A skoro media boją się o nim mówić prawdy— tym bardziej powinniśmy zrobić to my. People don't talk about this openly. And that's a shame. SHARE THIS POST!!!!! Karol Nawrocki earned a PhD in Humanities from the University of Gdańsk. His doctoral dissertation focused on “Social Resistance to Communist Rule in the Elbląg Voivodeship between 1976 and 1989.” He also completed the prestigious postgraduate International MBA in Strategy program at Gdańsk University of Technology. He is not someone who came out of nowhere. He is a historian, researcher, and intellectual with an established academic record. He is the author and co-author of numerous books and dozens of academic articles. In Poland, he was also known as an expert on historical television programs broadcast by TVP3 Gdańsk, including “In the Light of Truth” and “War and Remembrance.” For many, he was a voice of expertise at a time when historical truth is increasingly being subordinated to political correctness. During the security clearance process, he was granted access to the highest level of classified information: TOP SECRET. Such a decision is not made lightly. It means that his background, contacts, conduct, and credibility were examined in far greater detail than most Poles could ever imagine. The Sejm elected him President of the Institute of National Remembrance, and the Senate approved that appointment. But Karol Nawrocki is not just a scholar buried in archives. In 2004, representing RKS Stoczniowiec, he won first place in a regional junior boxing tournament for the Polish Cup in the 91 kg weight category. Later, he served as captain of the Ex Siedlce Gdańsk football team. Discipline, resilience, and character are not just empty words to him. He was also involved in the rehabilitation of convicted offenders, conducting educational activities in prisons. He served as a member of the Council for Historical Diplomacy at the Ministry of Foreign Affairs and participated in the prestigious U.S. Department of State program, the International Visitor Leadership Program (IVLP). He co-created the international exhibition project “Fighting and Suffering,” which, at more than 160 locations around the world, has helped remind audiences of the truth about Poland and the fate of the Polish people during World War II. Thanks to initiatives like these, it is becoming increasingly difficult for the world to repeat the false expressions referring to “Polish death camps.” And this is where we get to the heart of the matter. These elections, whatever one chooses to call them formally, were simply a political contest. A clash between two visions of Poland. Two different worlds. One that stands for remembrance, truth, dignity, and independence. And another that has spent years trying to blur the past, dilute responsibility, and replace national identity with a shapeless mass. This is not a game. This is a war over memory, sovereignty, and the future of generations to come. Only a strong man can go into such a war. A man who will not back down. Who will not stumble over his words. Who will not feel obliged to explain to Germany, Brussels, or any other capital who he is and where he comes from. Karol Nawrocki is precisely that kind of man. And if the media are afraid to tell the truth about him, then all the more reason for us to do so. Wyświetl mniej Data dodania komentarza: 18.11.2026, 11:08 Źródło komentarza: Wyniki głosowania w wyborach na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Gminie Złotów Autor komentarza: Anka Treść komentarza: A gdzie intymność, tajemnica kobiecości, dyskrecja? Okropna dosłowność bez liczenia się z innymi kobietami. Postawa, że tylko JA, JA wam pokażę. Egoizm, egocentryzm w czystej postaci popierany przez uczelnię utrzymywaną z naszych podatków!! Data dodania komentarza: 17.11.2026, 09:50 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Eva Latte Treść komentarza: To nie jest sztuka . To obrzydliwy prymityw . Jeszcze powinna namalować kupę jaką zrobiła po obiedzie . Data dodania komentarza: 16.11.2026, 21:02 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej