Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
środa, 18 listopada 2026 11:45

Czym jest hostia i od kiedy ją spożywamy?

Hostia z języka łacińskiego możemy przetłumaczyć na słowo ofiara – właśnie z tym wiąże się jej symbolika. Zgodnie z nauką Kościoła Katolickiego, przyjmując komunię świętą, tym samym spożywamy Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Czym jednak jest hostia i od kiedy ją spożywamy?
  • 15.04.2022 02:00 PM
  • Autor: Grupa Tipmedia
Czym jest hostia i od kiedy ją spożywamy?

Hostia – czym jest i jak powstaje?

Hostia to niekwaszony, przaśny chleb pod postacią okrągłego opłatka z mąki pszennej. Wykorzystywany jest on podczas sprawowania mszy świętej i często posiada zdobienia z motywem religijnym – przykładowo przedstawiającym krzyż czy monogram Chrystusa. Możemy wyróżnić wielką hostię, którą kapłan przyjmuje w trakcie Eucharystii, jak i małe hostie, zwane komunikantami – te rozdaje się wiernym podczas przyjmowania komunii świętej.

Proces produkcji takiej hostii nie jest jednak pozbawiony pewnych wymogów – w Kodeksie Prawa Kanonicznego możemy znaleźć warunki, które musi ona spełniać. Chleb wykorzystywany podczas Mszy świętej powinien być niekwaszony, czysto pszenny i świeżo upieczony, tak aby nie było żadnego niebezpieczeństwa zepsucia. Tworzy się go z ciasta powstałego poprzez zmieszanie mąki pszennej z wodą – niedozwolone jest używanie innego rodzaju mąki, jak i dodawanie jakichkolwiek innych produktów, przykładowo cukru czy miodu, gdyż jest to nadużycie.

Hostia jest przeznaczona do celebracji Mszy świętej, jak i ekspozycji Najświętszego Sakramentu. Warto wykorzystać do tego produkt wykonany w pełnym poszanowaniu obowiązujących norm liturgicznych – zobacz więcej na holyart.pl.

Symbolika hostii

Podczas sakramentu Eucharystii dochodzi do przemiany chleba w Ciało oraz wina w Krew Jezusa Chrystusa. Przeistoczenie to w wierze katolickiej ma charakter nieodwracalny, trwały. Dochodzi do tego poprzez konsekrację, która występuje w trakcie eucharystycznej liturgii. Dzieje się to wtedy, gdy kapłan wypowiada między innymi te same słowa, które Jezus przekazał podczas Ostatniej Wieczerzy: Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy: To jest bowiem Ciało moje, które za was będzie wydane.

Warto jednak wspomnieć o tym, że nie wszystkie wyznania chrześcijańskie zgadzają się z trwałym charakterem przeobrażenia hostii. Możemy się w nich spotkać z uznaniem, że Ciało i Krew Zbawiciela są realnie obecne w chlebie i winie jedynie podczas sprawowania sakramentu.

W trakcie mszy w obrządku rzymskim Kościoła katolickiego kapłan wykonuje jedną czynność, którą niezwykle łatwo można przeoczyć. Odłamuje on mały kawałek konsekrowanej hostii i upuszcza ją do kielicha z konsekrowanym winem. Nie wypowiada wtedy żadnych słów, następuje milczenie. Kryje się za tym pewna symbolika – ma to reprezentować jedność z papieżem i biskupem miejsca. Zwyczaj ten sięga swą historią aż do wczesnego Kościoła.

Ta czynność posiada również inne znaczenie – ma ona stanowić swego rodzaju przypomnienie o jedności celebracji Mszy świętej. Msza jest pamiątką jednej ofiary, której dokonał Jezus Chrystus, kiedy został ukrzyżowany. Eucharystia posiada udział w tej jednej, jedynej ofierze.

Od kiedy spożywamy hostię?

Nazwa hostia upowszechniła się w VIII wieku, za panowania Karolingów, co pozwala wywnioskować, że w tamtych czasach odróżniano już dwie formy chleba – ten przeznaczony do sprawowania liturgii oraz spożywania w innych okolicznościach.

Hostie pod postacią okrągłego opłatka zaczęły zyskiwać popularność w XII wieku, kiedy to wytwarzano je w klasztorach. Produkowano wtedy niewielkich rozmiarów, płaskie wyroby – przyczyną było to, że można je było przechowywać w większych ilościach, jak i przez znacząco dłuższy czas.

Przyjmowanie Ciała i Krwi Jezusa jest nie tylko obowiązkiem, ale i przywilejem każdego chrześcijanina. Zapoczątkował to Chrystus, kiedy to jego uczniowie spożyli chleb i wino. Wtedy też zwrócił się on do nich słowami: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. My jednak obecnie przyjmujemy jedynie chleb, nie pijemy wina podczas Mszy świętej. Co ciekawe, podawanie Komunii świętej jedynie pod postacią chleba zyskało na popularności w XIII wieku ze względów praktycznych – podczas mszy kapłan musiał umożliwić przyjęcie Jezusa dużej liczbie zgromadzonych wiernych. I właśnie też z tego powodu również teraz podczas Mszy świętej przyjmujemy jedynie hostię.

Materiał Partnera


Temperatura: 9°C Miasto: Złotów

Ciśnienie: 980 hPa
Wiatr: 21 km/h

Reklama Marcin Porzucek - Poseł na Sejm RP
KOMENTARZE
Autor komentarza: Kamil Treść komentarza: To idź pooglądaj psie kupy na osiedlu. tam zetkniesz się ze "sztuką" w sposób dosłowny! Data dodania komentarza: 18.11.2026, 11:43 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Kamil Treść komentarza: Teraz przestaję się dziwić, że ten młody bandzior tak postąpił. Widać, że w tej rodzinie coś nie stykało. Synek morderca bez sumienia, córka "tworzy" jakieś zwichnięte obrazy. Obrzydliwość. Data dodania komentarza: 18.11.2026, 11:40 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Warto się zapoznać Treść komentarza: Karol Nawrocki uzyskał doktorat z nauk humanistycznych na Uniwersytecie Gdańskim. Tematem jego rozprawy był „Opór społeczny wobec władzy komunistycznej w województwie elbląskim w latach 1976–1989”. Ukończył również prestiżowe studia podyplomowe International MBA in Strategy na Politechnice Gdańskiej. To nie jest człowiek z przypadku — to historyk, badacz, intelektualista z dorobkiem. Jest autorem i współautorem licznych publikacji książkowych oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych. W kraju znany był także jako ekspert programów historycznych TVP3 Gdańsk – „W świetle prawdy” oraz „Wojna i Pamięć”. Dla wielu — głos merytoryczny w czasach, gdy prawda historyczna coraz częściej bywa podporządkowywana politycznej poprawności. Podczas procedury sprawdzającej otrzymał dostęp do informacji niejawnych najwyższego stopnia — ściśle tajnych. Taka decyzja nie zapada z przypadku. Oznacza, że jego życiorys, kontakty, postawa i wiarygodność zostały sprawdzone w sposób znacznie dokładniejszy niż większość Polaków może sobie wyobrazić. Sejm wybrał go na prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, a Senat ten wybór zatwierdził. Ale Karol Nawrocki to nie tylko naukowiec zatopiony w archiwach. W 2004 roku, w barwach RKS Stoczniowiec, wywalczył pierwsze miejsce w strefowym turnieju pięściarskim o Puchar Polski dla juniorów w wadze 91 kg. Później był kapitanem drużyny piłkarskiej Ex Siedlce Gdańsk. Dyscyplina, hart ducha, charakter – to nie są dla niego puste słowa. Zajmował się także resocjalizacją osób skazanych, prowadząc zajęcia w zakładach karnych. Był członkiem Rady Dyplomacji Historycznej przy Ministrze Spraw Zagranicznych, a także uczestnikiem prestiżowego programu Departamentu Stanu USA – International Visitor Leadership Program (IVLP). Współtworzył międzynarodowy projekt wystawienniczy „Fighting and Suffering”, który w ponad 160 miejscach na świecie przypominał prawdę o Polsce i losie Polaków podczas II wojny światowej. Dzięki takim działaniom coraz trudniej jest dziś światu powtarzać kłamliwe sformułowania o „polskich obozach śmierci”. I tu dotykamy sedna. Te wybory – jakkolwiek by je formalnie nazwać – był zwykłą rywalizacją polityczną. To zderzenie dwóch wizji Polski. Dwóch światów. Jednego, który chce pamięci, prawdy, godności i niepodległości. I drugiego, który od lat próbuje zamazać przeszłość, rozmyć odpowiedzialność i zastąpić tożsamość narodu bezkształtną masą. To nie jest gra. To jest wojna o pamięć, o suwerenność, o przyszłość kolejnych pokoleń. Na taką wojnę może pójść tylko człowiek silny. Człowiek, który się nie cofnie. Który się nie przejęzyczy. Który nie będzie się tłumaczył Niemcom, Brukseli ani żadnej innej stolicy z tego, kim jest i skąd pochodzi. Karol Nawrocki właśnie takim człowiekiem jest. A skoro media boją się o nim mówić prawdy— tym bardziej powinniśmy zrobić to my. People don't talk about this openly. And that's a shame. SHARE THIS POST!!!!! Karol Nawrocki earned a PhD in Humanities from the University of Gdańsk. His doctoral dissertation focused on “Social Resistance to Communist Rule in the Elbląg Voivodeship between 1976 and 1989.” He also completed the prestigious postgraduate International MBA in Strategy program at Gdańsk University of Technology. He is not someone who came out of nowhere. He is a historian, researcher, and intellectual with an established academic record. He is the author and co-author of numerous books and dozens of academic articles. In Poland, he was also known as an expert on historical television programs broadcast by TVP3 Gdańsk, including “In the Light of Truth” and “War and Remembrance.” For many, he was a voice of expertise at a time when historical truth is increasingly being subordinated to political correctness. During the security clearance process, he was granted access to the highest level of classified information: TOP SECRET. Such a decision is not made lightly. It means that his background, contacts, conduct, and credibility were examined in far greater detail than most Poles could ever imagine. The Sejm elected him President of the Institute of National Remembrance, and the Senate approved that appointment. But Karol Nawrocki is not just a scholar buried in archives. In 2004, representing RKS Stoczniowiec, he won first place in a regional junior boxing tournament for the Polish Cup in the 91 kg weight category. Later, he served as captain of the Ex Siedlce Gdańsk football team. Discipline, resilience, and character are not just empty words to him. He was also involved in the rehabilitation of convicted offenders, conducting educational activities in prisons. He served as a member of the Council for Historical Diplomacy at the Ministry of Foreign Affairs and participated in the prestigious U.S. Department of State program, the International Visitor Leadership Program (IVLP). He co-created the international exhibition project “Fighting and Suffering,” which, at more than 160 locations around the world, has helped remind audiences of the truth about Poland and the fate of the Polish people during World War II. Thanks to initiatives like these, it is becoming increasingly difficult for the world to repeat the false expressions referring to “Polish death camps.” And this is where we get to the heart of the matter. These elections, whatever one chooses to call them formally, were simply a political contest. A clash between two visions of Poland. Two different worlds. One that stands for remembrance, truth, dignity, and independence. And another that has spent years trying to blur the past, dilute responsibility, and replace national identity with a shapeless mass. This is not a game. This is a war over memory, sovereignty, and the future of generations to come. Only a strong man can go into such a war. A man who will not back down. Who will not stumble over his words. Who will not feel obliged to explain to Germany, Brussels, or any other capital who he is and where he comes from. Karol Nawrocki is precisely that kind of man. And if the media are afraid to tell the truth about him, then all the more reason for us to do so. Wyświetl mniej Data dodania komentarza: 18.11.2026, 11:08 Źródło komentarza: Wyniki głosowania w wyborach na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Gminie Złotów Autor komentarza: Anka Treść komentarza: A gdzie intymność, tajemnica kobiecości, dyskrecja? Okropna dosłowność bez liczenia się z innymi kobietami. Postawa, że tylko JA, JA wam pokażę. Egoizm, egocentryzm w czystej postaci popierany przez uczelnię utrzymywaną z naszych podatków!! Data dodania komentarza: 17.11.2026, 09:50 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Eva Latte Treść komentarza: To nie jest sztuka . To obrzydliwy prymityw . Jeszcze powinna namalować kupę jaką zrobiła po obiedzie . Data dodania komentarza: 16.11.2026, 21:02 Źródło komentarza: Acne vulgaris Wernisaż wystawy Magdaleny Oksińskiej Autor komentarza: Zbiorowośc wspólnie podzielona Treść komentarza: To ciekawe zagadnienie, GAPex wydał zgodę ale jego sympatie są juz skierowane przeciwnie do Pieniążaka. To człowiek obozu Koronkiewicza i tak żaczyna juz być prezentowany. Generalnie SM Piast jest dobrem wspólnym dwóch scierających się układów samorządowych. Ze względu, ze jest o ulęgałaka tych samych ludzi podzielonych przez zachłyst władzy. SM zatem stanowi inkubator dla środowiska postwełniakowego ogółem. Data dodania komentarza: 16.11.2026, 17:54 Źródło komentarza: Mieszkańcy liczą każdą złotówkę. W tle tenis, „Materiał Partnera” i pytania o pieniądze Spółdzielni Piast