Znam wielu ludzi, którzy mają trochę więcej kilogramów ode mnie. Przykładem kilkanaście pań, które, zgodnie z terminologią zastosowaną przez redaktora Leszczyńskiego, musiałbym nazwać "grubymi". Oczywiście nigdy tego nie zrobię, bo jestem przeciwnikiem stygmatyzowania osób z powodu posiadania mniejszej lub większej ilości kilogramów. Nie cierpię zatem na przypadłość, którą niektórzy naukowcy określają jako fatfobię, fatshaming i bodyshaming. A jak to jest w przypadku redaktora Leszczyńskiego? Na razie użył sformułowania "gruby" w odniesieniu do dziennikarza portalu 77400.pl. Niewykluczone jednak, że będzie konsekwentny i ten sam przymiot przypisze np. paniom z Koła Gospodyń Wiejskich, Koła Emerytów i Rencistów, Ochotniczej Straży Pożarnej, radnym itd. Oczywiście może też tego typu sformułowań zaniechać w swoich mediach. W takim przypadku będzie to jednak oznaczało, że w stosunku do Kamila Ceranowskiego (dziennikarz portalu 77400.pl) kierował się jedynie bardzo niskimi pobudkami, zwykłą złością.
Łapać złodzieja! Kto tak krzyczy najgłośniej? Z reguły sam złodziej. Ostatnio Mariusz Leszczyński obwieścił światu, że wyruszył na krucjatę i będzie toczył batalię z hejterami. Oczywiście nie stał się w ten sposób prekursorem walki z mową nienawiści w naszym regionie. Szlak przecierała wszak pani Katarzyna ze Złotowa, którą promowały m.in. należące do obecnej władzy media publiczne. Przypominam, że to właśnie ona "rzucała mięchem" w trakcie aborcyjnych spędów w Złotowie, jak na wytrawnego pedagoga przystało, otoczona wianuszkiem młodzieży. Mariuszowi Leszczyńskiemu jakoś te bluzgi wówczas specjalnie nie przeszkadzały. Poraził go za to wpis na FB "Nie polecam w Złotowie", który rzekomo zamieścił dziennikarz Kamil Ceranowski. To właśnie to uruchomiło wyrazy świętego oburzenia, które popłynęły z redakcji przy ulicy Wojska Polskiego.
Redaktor Leszczyński to wytrawny myśliwy. Taktykę praktykowaną w lasach, gdzie zapewne dla rozrywki pozbawia życia zwierzynę, tym razem przeniósł do internetu. Trzeba oddać, że "odstrzelił" Kamila Ceranowskiego koncertowo, bo jego artykuł podważył wiarygodność dziennikarską redaktora portalu 77400.pl. Trzeba jednak zauważyć, że bez tzw. lajków i udostępnień na FB nie byłoby końcowego sukcesu. Dlatego przyjrzałem się również "dzieciom z nagonki". Interesujący jest fakt, że znalazłem wśród nich wiele znanych postaci ze świata lokalnej polityki, którym dziennikarz Ceranowski zaszedł w różnym czasie za skórę. Między innymi radną Agnieszkę Jęsiek Barabasz, która także udostępniła na FB post portalu zlotowskie.pl. Swego czasu Pani Radna zasłynęła z tego, że chciała transmitować pogrzeby na telebimach, co w bardzo humorystycznej formie opisał portal 77400.pl. Ostatnio Wiceprzewodnicząca Rady Miejskiej porusza pupą w rytmie salsy, czym zresztą chwali się publicznie na FB. Może to i dobrze, że jakaś część ciała Pani Radnej zdradza aktywność. Kłopot jednak w tym, że falujące pośladki przyciągają wzrok internautów i dają tzw. osiągi. Dlatego, niestety, również post ze zlotowskie.pl spotkał się z dość dużym zainteresowaniem fanów pani Agnieszki. Obstawiam jednak, że nikt z "lajkujących" nie pokusił się o jego wnikliwe przeczytanie. Prosty dowód. Słowo "matrony", którego rzekomo użył dziennikarz Ceranowski w stosunku do bliżej nieznanych kobiet z pewnej fundacji, nie ma grama "hejtu"! Wystarczy sięgnąć do słownika. Matrona to wszak kobieta dostojna, stateczna i zachowująca czystość obyczajów. Co w tym obrażliwego? Przy okazji przypominam redaktorowi Leszczyńskiemu, że nadal nie przeprosił za przyrównanie mnie do psa. Kilkanaście tygodni temu byłem na pogrzebie śp. Janusza Szczerbiaka, o którym pisał, to co pisał. Kto to dziś pamięta? Kto pamięta o słynnym liście złotowskiego duchowieństwa w obronie swojego imienia? Można tak długo wymieniać.
Uczciwie przyznam, że nie widziałem postu na "Nie polecam w Złotowie", który rzekomo zamieścił dziennikarz Kamil Ceranowski. Dlatego posiłkuje się w swoim felietonie wpisem z fp FB złotowskie.pl, choć to nie jest dla mnie wiarygodne źródło informacji. Na dodatek to tzw. screeny, bo mam zablokowany dostęp do treści publikowanych przez redakcję tego portalu. Obstawiam, że to taka prewencyjna cenzura. Prawda wszak w oczy kole. Warto też podkreślić, że artykuł potraktowano wyjątkowo, bo został udostępniony bezpłatnie. Regułą jest bowiem, że na zlotowskie.pl płaci się za dostęp do treści.
Oczywiście w całej sprawie należy szukać drugiego dna, bo z pewnością nie chodzi w niej o walkę dwóch redakcji, skromnego portalu 77400.pl (za którym nie stoi wsparcie finansowe ze strony samorządu i świata polityki) i potężnych mediów Mariusza Leszczyńskiego, w których ostatnio tak ładnie promują się, zapewne bezinteresownie po każdej ze stron, liderzy Prawa i Sprawiedliwości, z ministrem Niedzielskim na czele (to ten od covidowych zakazów, będzie kandydował jako "spadochroniarz" w naszym okręgu wyborczym). W celu odnalezienia "drugiego dna" wsłuchałem się w wypowiedzi pana Tobiasza Carewicza i Jego Mamy. Mówią oni krytycznie o działalności dwóch fundacji, które w naszym regionie traktowane są niczym święte krowy. Tak się składa, że przynajmniej jedna z nich ma ścisłe powiązania rodzinne z redaktorem Leszczyńskim, w którego mediach, zapewne tylko przypadkiem, coraz częściej pojawiają się politycy PiS. Wypowiedzi Tobiasza Carewicza i Jego Mamy można przeczytać/posłuchać na 77400.pl – portalu należącym do dziennikarza Kamila Ceranowskiego. I tu wszystko staje się jasne.
Na koniec pragnę wytłumaczyć nieco mylące wprowadzenie. Mogło ono wszak zasugerować, że ktoś umarł. Ukazałem w ten sposób mechanizm, który z takim sukcesem zastosowano w stosunku do dziennikarza Kamila Ceranowskiego, bo względnie wiele osób dało się nabrać, że został przyłapany na hejcie. Oczywiście dla lokalnego dziennikarza oznacza to pozbawienie wiarygodności i śmierć zawodową. Dlatego smutnym finałem tej historii stanie się poszukiwanie sprawiedliwości przed sądami. Kłopot w tym, że przez ostatnie 8 lat nie zostały one zreformowane nawet o milimetr. Stało się tak m.in. za sprawą ludzi, którzy bronili ich "niezawisłości" przed budynkiem Sądu Rejonowego w Złotowie. Pamiętam wiele twarzy. Między innymi prawnika, który przez lata związany był z pewną fundacją. Też zresztą myśliwy. Nie wróżę więc dziennikarzowi Kamilowi Ceranowskiemu sukcesu. Życzę jednak powodzenia. Wartością będzie nawet te kilka słów prawdy wypowiedziane na sali sądowej. Pozostaną one wszak w protokołach dla potomnych. Niech będą prawdziwym obrazem Doriana Gray-a z redakcji przy ulicy Wojska Polskiego.
Piotr Janusz Tomasz
(Krajenka)
Napisz komentarz
Komentarze