Czy w złotowskim szpitalu dzieją się rzeczy nadzwyczajne? Pewnie nie odbiegamy od średniej krajowej. Jak w każdym szpitala zdarza się, że ktoś złamie zasady i zdezynfekuje nie tylko ręce, ale np. i organy wewnętrzne. Ktoś inny czegoś nie dopatrzy. Silny organizm jakoś to przeżyje. Słaby, niestety, odejdzie. Bolesne prawo natury. W tego typu przypadkach media nie powinny jednak pełnić roli "szeryfa" lub szukać sensacji. Od tego są organa ścigania.
Małe społeczności mają swoją specyfikę. Przykładem tragedie ludzkie. Ich tło zawsze wypełniają chętni, by się przy nich nieco ogrzać, czasami coś załatwić dla siebie. Nie brakuje też cynicznych moralizatorów. Tak właśnie wygląda rzeczywistość m.in. wokół szpitala. Czy toczy się wokół niego polityczna gra?
Czy jest przypadkiem, że rządowa telewizja, tak poniewierana przez niektóre środowiska, w powiecie złotowskim może liczyć na przychylne powietrze z wielu stron? Trudno nie zauważyć, że media publiczne co rusz zaangażowane zostają do tzw. bombardowania władz powiatu złotowskiego. Te, niczym oblężona Ukraina, niby wygrywają wojnę, ale jednak wizerunkowo wypadają na niekorzyść. Może dlatego, że...
Stosunkowo niedawno wysłannicy regionalnych struktur prawych i sprawiedliwych odwiedzili Starostę z propozycją nie do odrzucenia. Ten jednak okazał się zręcznym politykiem i kandydaturę kandydata z bardzo pazernej rodziny, z koneksjami sięgającymi wysoko (przykładem stołek w mediach narodowych, na którym zasiadł kuzyn kandydata), dyplomatycznie odrzucił. Stwierdził, że o zatrudnieniu na danym stanowisku zdecyduje werdykt komisji konkursowej. W reakcji na to wysłannik Adaś, nazwijmy go Miauczyński, oznajmił, że starszy szef "będzie wkurwiony". Wydaje się, że "wkurwienie" było poważne. Może skumulował się z tym gniew kuzyna z mediów narodowych, bo jakoś złotowskie "news"-y dziwnie często zaczęły się ostatnio pojawiać w telewizji. Milczenie jest tylko w w jednej kwestii. Kandydat, którego na karteczce przywiózł Adaś, nazwijmy go Miauczyńśki, został ze szpitala zwolniony w trybie wiadomym dla prawych i sprawiedliwych. Ale co tam artykuł 52 KP i historia pewnego wyjazdu z nim związana. Adaś, nazwijmy go Miauczyński, zadanie dostał i pewnie wykona. Nie tu, to tam. A tymczasem będziemy słuchać o złych i nieudolnych, bo czasami ktoś nie ulegnie presji i przypomni o komisjach konkursowych, bo chyba tak należy obsadzać publiczne stanowiska.

Napisz komentarz
Komentarze